I- GİRİŞ

Dijital ekonominin hızla büyümesiyle birlikte mobil uygulamalar üzerinden elde edilen gelirlerin vergilendirilmesi, klasik mal ve hizmet ticaretine ilişkin vergi kurallarının yeniden yorumlanmasını zorunlu kılmaktadır. Özellikle App Store ve Google Play gibi global platformlar üzerinden sunulan mobil oyunlar, yapay zekâ uygulamaları, abonelik bazlı yazılımlar ve uygulama içi sanal ürün satışları; hem Kurumlar Vergisi hem Katma Değer Vergisi hem de Vergi Usul Kanunu açısından çeşitli tartışmaları gündeme getirmektedir.

30.01.2026 tarihli İstanbul Defterdarlığı özelgesi, bu tartışmalara önemli açıklık getirmiştir. Söz konusu özelgede;

• Mobil uygulamalardan elde edilen gelirlerin ihracat sayılıp sayılamayacağı,

• Hizmet ihracı istisnasının uygulanıp uygulanamayacağı,

• Kurumlar Vergisi Kanunu’nun 10/1-ğ maddesindeki %80 kazanç indiriminin uygulanabilirliği,

• KVK 32/7 kapsamında 5 puanlık indirimli kurumlar vergisi oranının uygulanıp uygulanamayacağı,

• Çok sayıda kullanıcıya yönelik satışlarda “muhtelif müşteriler” adına toplu fatura düzenlenip düzenlenemeyeceği

hususları değerlendirilmiştir.

Bu makalede, özelgenin içeriği yalnızca özetlenmeyecek; mevzuat sistematiği içinde detaylı olarak analiz edilecek ve uygulamaya dönük sonuçlar ortaya konulacaktır.

II- OLAYIN HUKUKİ ÇERÇEVESİ

Şirket;

• Yapay zekâ ve mobil oyun alanında geliştirdiği yazılımları App Store ve Google Play’de yayınlamakta,

• Uygulama içi sanal ürün satışı ve abonelik hizmetleri sunmakta,

• Gelirlerinin önemli bir kısmını yurt dışı kullanıcılardan elde etmekte,

• Ancak uygulamalar yurt içinde de indirilebilmekte ve kullanılabilmektedir.

Yurt içi ve yurt dışı satışlar teknik olarak ayrıştırılabilmektedir. Ancak kullanıcı sayısının çokluğu ve bireysel fatura bilgilerine erişimdeki sınırlılıklar nedeniyle, “muhtelif yurt içi” ve “muhtelif yurt dışı” müşteriler adına toplu fatura düzenlenmesi talep edilmiştir.

III- KURUMLAR VERGİSİ KANUNU YÖNÜNDEN DEĞERLENDİRME

1. KVK 10/1-ğ Maddesi Kapsamında %80 Kazanç İndirimi

A) Yasal Düzenleme

KVK 10/1-ğ hükmü uyarınca;

Türkiye’de yerleşik olmayan kişilere verilen ve münhasıran yurt dışında yararlanılan yazılım hizmetlerinden elde edilen kazancın %80’i kurum kazancından indirilebilmektedir.

Bu düzenleme, yazılım ihracatını teşvik etmeye yöneliktir.

Ancak indirimin uygulanabilmesi için şu şartların birlikte sağlanması gerekir:

1. Hizmet Türkiye’de verilmiş olmalı,

2. Hizmet alan yurt dışında mukim olmalı,

3. Hizmetten münhasıran yurt dışında yararlanılmalı,

4. Fatura yurt dışındaki müşteri adına düzenlenmeli,

5. Kazanç Türkiye’ye transfer edilmeli.

B) Özelgede Yapılan Kritik Yorum

İdare burada “münhasırlık” unsuruna vurgu yapmıştır.

Mobil uygulama;

• Yurt dışı kullanıcılar tarafından indiriliyor olsa bile,

• Türkiye’deki kullanıcılar tarafından da indirilebiliyorsa,

artık bu hizmet “münhasıran yurt dışındaki müşterilere verilen hizmet” olarak değerlendirilemez.

Bu nedenle söz konusu kazançlar KVK 10/1-ğ kapsamındaki %80 indirimden yararlanamaz.

C) Hukuki Değerlendirme

Burada dikkat çekici nokta şudur:

İdare, yazılımın teknik olarak yurt dışında kullanılıyor olmasını yeterli görmemiştir. Yazılımın Türkiye’de de kullanılıyor olması, münhasırlık şartını ortadan kaldırmıştır.

Dolayısıyla;

• Gelirin yurt dışından elde edilmesi tek başına yeterli değildir.

• Hizmetin yalnızca yurt dışına yönelik olması gerekir.

2. KVK 32/7 Maddesi Kapsamında 5 Puan İndirimli Kurumlar Vergisi

KVK 32/7 hükmüne göre;

İhracat yapan kurumların münhasıran ihracattan elde ettikleri kazançlarına kurumlar vergisi oranı 5 puan indirimli uygulanır.

Hizmet ihracı da bu kapsamda değerlendirilir.

Ancak hizmet ihracı;

• Yurt dışındaki müşteri için yapılan,

• Yurt dışında faydalanılan hizmetleri kapsar.

Özelgede yine aynı değerlendirme yapılmıştır:

Mobil uygulama hem yurt içi hem yurt dışı kullanıcıya açık ise, bu faaliyet münhasıran ihracat sayılmaz.

Sonuç olarak;

Bu kazançlara 5 puanlık kurumlar vergisi indirimi uygulanamaz.

IV- KATMA DEĞER VERGİSİ YÖNÜNDEN DEĞERLENDİRME

1. Hizmet İhracı İstisnası (KDVK 11/1-a)

Bir hizmetin KDV’den istisna olabilmesi için:

1. Hizmet yurt dışındaki müşteri için yapılmalı,

2. Hizmetten yurt dışında faydalanılmalıdır.

KDV Genel Uygulama Tebliği de bu iki şartın birlikte gerçekleşmesini zorunlu kılmaktadır.

Özelge Sonucu

Mobil uygulamalar hem Türkiye’de hem yurt dışında kullanıldığı için:

• Hizmet münhasıran yurt dışı müşteriler için yapılmış sayılmaz.

• Dolayısıyla hizmet ihracı istisnası uygulanamaz.

• Genel hükümlere göre KDV hesaplanmalıdır.

V- VERGİ USUL KANUNU YÖNÜNDEN

1. Toplu Fatura Düzenlenmesi Meselesi

Vergi Usul Kanunu 227 ve devamı maddeleri uyarınca;

Her satışın tevsiki zorunludur.

Şirketin talebi:

“Muhtelif Yurt İçi Müşteriler”
“Muhtelif Yurt Dışı Müşteriler”

adına toplu fatura düzenlenip düzenlenemeyeceğidir.

İdare bu konuda doğrudan izin vermemiştir.

Konu VUK mükerrer 257 kapsamında Maliye Bakanlığının yetkisine bırakılmış ve ayrıca başvuru yapılması gerektiği belirtilmiştir.

Bu durum, uygulamada toplu fatura düzenlenmesinin otomatik olarak kabul edilmediğini göstermektedir.

VI- GENEL DEĞERLENDİRME

Bu özelge ile Gelir İdaresi;

Mobil uygulamalardan elde edilen gelirlerde ihracat avantajlarının uygulanabilmesi için “münhasıran yurt dışına yönelik hizmet” şartını aramıştır.

App Store ve Google Play gibi global platformlarda yer alan uygulamalar genellikle Türkiye erişimine de açık olduğundan, çoğu mobil uygulama bu şartı sağlayamayacaktır.

Bu durum;

• Yazılım ihracatı teşviklerinden yararlanmayı zorlaştırmakta,

• Dijital ekonomi açısından katı bir yorum ortaya koymaktadır.

VII- SONUÇ

30.01.2026 tarihli özelgeye göre;

Mobil uygulamalar hem yurt içi hem yurt dışı kullanıcıya açık ise:

• KVK 10/1-ğ kapsamındaki %80 kazanç indirimi uygulanamaz.

• KVK 32/7 kapsamındaki 5 puanlık indirimli kurumlar vergisi uygulanamaz.

• KDV hizmet ihracı istisnası uygulanamaz.

• Toplu fatura düzenlenmesi için ayrıca idari izin gerekir.

Vergisel avantajdan yararlanmak isteyen şirketlerin;

• Uygulamalarını bölgesel olarak yapılandırmaları,

• Türkiye erişimini teknik olarak sınırlandırmaları,

• Münhasır yurt dışı hizmet modeli oluşturmaları

gerekmektedir.

Bu özelge, dijital hizmet ihracı kavramının klasik ihracat anlayışı çerçevesinde yorumlandığını ve “münhasırlık” unsurunun idare tarafından son derece katı uygulandığını göstermektedir.

kaynak: https://www.gib.gov.tr/mevzuat/kanun/435/ozelge/38808