ŞENOL DÖNDER

SMMM

Dışarıdan bakan için masa başı işi.
Kahve içerken evraklara bakılır.
Öğle arasında bir çorba içilir.
Akşam 6 gibi ofis kapanır.

Öyle zannediliyor.

Muhasebeci dediğin, belge bekleyen kişidir mesela.
Yılın on iki ayı boyunca belge bekler.
Kimi zaman gelir.
Kimi zaman fotoğrafını atarlar.
Kimi zaman “abi bu fatura kaybolmuş ama rakamı aklımda” derler.
Sanki hatıra defteri tutuyoruz.

Muhasebeci, hata yapmayan tek insandır.
Çünkü sistem hata yapar, müşteri hata yapar, devlet hata yapar, banka hata yapar…
Ama fatura geç girildiyse sorumlu muhasebecidir.
“Görmedim” demek yasaktır.
“Yetişmedi” bahanedir.
“İzinliydim” lükstür.

Muhasebeci bazen mükelleften daha çok mükellefin işini bilir.
Patron gelir:
“Biz bu ay kira ödemedik mi ya?”
Muhasebeci cevap verir:
“Yaptınız. 12 bin. 3 Nisan. EFT. Bursalı Ali Bey.”

Muhasebeci, aynı sektörde çalışan başka bir muhasebeciden daha çok korkar.
Çünkü bu mesleğin en büyük düşmanı, yine bu mesleğin içindedir.
Düşük ücret verir.
Defteri kaça tuttuğunu kimseye söylemez ama müşteriye öyle bir anlatır ki…
Senin hizmetin, onun fiyatına pahalı görünür.
İtibar, pazarda limon gibi ucuzlatılır.

Muhasebeci aynı zamanda bankacı gibidir.
Alacakları vardır.
Ama tahsilat yapamaz.
Her ayın sonunda ayakta kalan fatura onun olur.
Müşteri arar:
“Abi şimdi ödeyemem ama haftaya kesin.”
O “hafta” hiçbir takvimde yazmaz.

Muhasebeci odası vardır.
Birliğimiz vardır.
Logomuz vardır.
Kurumsal rengimiz bile vardır.
Ama hakkımızı koruyan yoktur.
Aidat gününde ödenmezse hatırlatma mesajı gelir.
Haksız rekabette, asla.

Muhasebeci gece rüyasında sistem görür.
GİB giriş ekranı, e-Defter yüklemesi, SGK’nın çöken sistemi…
Alarm değil, portal uyarısı ile uyanır.
Eşi anlamaz, çocuk fark etmez.

Ama bilgisayarı anlar.

Çünkü her sabah ilk onu açar.
Ve her sabah, sistemde bir sorun olur.

Muhasebeci sabırlıdır.
Kendi işine geç başladığı halde, herkesin işini erken teslim eder.
Kendi borcunu ödeyemez, başkasının vergisini yetiştirir.
Gülmez, çünkü gülmek lüks gelir.
Ama tebessüm eder, çünkü umut hâlâ lazım.

Muhasebeci her ay yeniden başlar.
Yorulur.
Bıkar.
Sitem eder.
Ama yine de sabah ofisine ilk giren o olur.
Çünkü biliyordur…
Yetişecek daha çok beyanname, alınacak daha çok tahsilat, atlatılacak daha çok sistem sorunu vardır.

Ve tüm bunlara rağmen, bir gün biri ona hâlâ “Sadece fatura mı giriyorsunuz ya?” der.

Muhasebeci…
Sadece işini yapmaz.
Bir ülkenin ekonomisinin sessiz taşıyıcısıdır.
Sistemin görünmeyen çarkıdır.
Hem mükellefin hem devletin arasında kalmış,
Ama kimseye yaranamamış adamdır.